Τελικά άλλαξε κάτι στην παιδεία;
Τετάρτη, Νοέμβριος 08, 2006Το ζήσαμε και αυτό.... Τα περισσότερα ελληνικά πανεπιστήμια να είναι υπό κατάληψη. Ο λόγος για μένα ασήμαντος έως ανύπαρκτος. Να αντισταθούν λέει στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Κατά την άποψη μου το νομοσχέδιο αυτό βήματα προόδου κάνει. Δεν θα σταθώ εδώ στο νομοσχέδιο. Εντάξει εγώ μπορεί να συμφωνώ στο μεγαλύτερο μέρος του, υπάρχουν όμως και κάποιοι να διαφωνούν.
Η διαφωνία είναι η μαγεία της δημοκρατίας. Και γιατί μαγεία? Γιατί μέσα από την διαφωνία γέννιουνται οι νέες ιδέες-προτάσεις. Για να στηρίξεις την διαφωνία σου πρέπει να αντιπαραθέσεις επιχειρήματα. Όταν τα επιχειρήματα αυτά είναι σωστά αργά η γρήγορα θα υιοθετηθούν. Όσο "κολλημένος" και να είναι ο συνομιλητής αν αυτό που λες αξίζει σιγά σιγά θα το καταλάβει.
Η μεγαλύτερη ένσταση μου στους καλοκαιρινούς αγώνες είναι ότι αυτό που ζητούσαν ήταν μια στείρα άρνηση. Έλεγαν όχι στο νομοσχέδιο. Δεν πρότειναν όμως τίποτα. Λόγια του αέρα μόνο του τύπου "Δημόσια δωρεάν παιδεία". Είναι ωραία σαν ιδέα αυτή η πρόταση. Μπορεί να σημαίνει όμως πολλά. Είναι κάτι πολύ γενικό. Και με προτάσεις συνθήματα η παιδία δεν αλλάζει.
Αλλαγή. Και αυτή μια ωραία λέξη. Καθένας την συνδυάζει με διαφορετικές εικόνες σύμφωνα με τα βιώματα και τις αξίες του. Σε όλους όμως αρέσει σαν έννοια. Όλοι αναιξερέτος, από την κυβέρνηση ως τους καταληψίες φοιτητές συμφωνούν στο ότι δεν τους αρέσει η εκπαίδευση όπως είναι σήμερα. Στο ότι χρειάζεται μια αλλαγή. Η αλλαγή όμως θέλει προτάσεις. Το υπουργείο κάλεσε σε διάλογο και η απάντηση που πήρε: Δεν συζητάμε. Και αυτή η απάντηση είναι μια μεγάλη αντίφαση. Όταν λες πως θέλω να αλλάξει η παιδεία και αυτό που κάνεις είναι μια προσπάθεια να την κρατήσεις στάσιμη τότε μάλλον στάσιμη θες να μείνει και την αλλαγή την χρησιμοποιείς μόνο σαν σύνθημα για να συσπειρώσεις τον κόσμο γύρο σου εμπνέοντας τον με τις ιδέες που αντικατοπτρίζει στον καθένα αυτή η λέξη.
Δεν θέλω να κατηγορήσω τον κάθε φοιτητή που συμμετείχε. Το κατηγορώ μου έχει στόχο αυτούς που κατεύθυναν το όλο κίνημα. Γιατί αυτοί χρησιμοποίησαν την ανάγκη για αλλαγή για τα μικροπολιτικά τους συμφέροντα. Ας μην τους αφήσουμε να το ξανακάνουν αυτό.
Τέλος να μην βγάλω έξω την κυβέρνηση. Επικοινωνιακά ήταν ένα μεγάλο χάλι. Η κυρία υπουργός νομίζω πως πρέπει να είναι λίγο πιο προσεκτική στις εκφράσεις της και να έχει στο νου της πως έχει να κάνει με νέους που το αίμα τους βράζει. Συμφωνώ όπως είπα παραπάνω με το πνεύμα και τα περισσότερα σημεία του νομοσχεδίου αλλά με την στάση που κράτησε η υπουργός με έκανε να προβληματιστώ. Πόσο μάλλον κάποιον που έχει μεγάλες διαφωνίες με την πρόταση της.
This entry was posted
on Τετάρτη, Νοέμβριος 08, 2006 at 10:44 μμ.
You can skip to the end and leave a response.
12:53 πμ
Διαβασα με ενδιαφερον το προηγουμενο αρθρο και μπορω να πω πως συμφωνω σχεδον στο συνολο του.Εδω και 2 χρονια εχω την τιμη να ειμαι μελος της ελληνικης ακαδημαικης κοινοτητας και εχω καταλαβει,οπως ολοι,πως το ελληνικο πανεπιστημιο νοσει.Πριν ενα χρονο περιπου συσταθηκε μια επιτροπη,αποτελουμενη απο εμπειρους πανεπιστημιακους απο την Ελλαδα και το εξωτερικο,με σκοπο να καταθεσει προτασεις στο υπουργειο παιδειας για αλλαγες στην τριτοβαθμια εκπαιδευση.Πριν απο εξι μηνες περιπου δοθηκε στην δημοσιοτητα το τελικο πορισμα της επιτροπης.Στην πλειοψηφια τους,οι προτασεις με βρισκουν συμφωνο και πιστευω πως θα οφελουσαν το πανεπιστημιο.Δεν ειμαι της αποψης πως θα λυνονταν αμεσα το προβληματα του ελληνικου πανεπιστημιου.Αλλα σιγουρα αποτελει μια βαση(συγχρονως και την μοναδικη)διαλογου πανω στα σοβαρα θεματα της παιδειας.Δυστυχως οι αντιδρασεις απο τους φοιτητες ηταν εντονες το περασμενο διμηνο του Μαιου-Ιουνιου.Καταληψεις,πορειες,επεισοδια,χαμενες εξεταστικες.Το χειροτερο της υποθεσης ειναι πως ολοι εκεινοι που διαφωνησαν με το πορισμα δεν κατεθεσαν καμια,μα καμια προταση με τις αποψεις τους.Λενε απλα ενα οχι χωρις να κοιτουν στο μελλον,αποδεικνυοντας περιτρανα πως ολα ηταν υποκινουμενα.Ενα αλλο χαρακτηριστικο ειναι η παραπληροφορηση.Οσοι στηριξαν τις καταληψεις δεν ειπαν σε κανενα σημειο τα πραγματικα σημεια του πορισματος,παραποιωντας το,αποπλανωντας τα πληθη.Εκτος αυτων ,αρνουνται να συμμετασχουν στον διαλογο του υπουργειου παιδειας κρινοντας τον εξ'αρχης κατασκευασμενο.Και ειναι πραγματικα λυπητερο να ακους απο φοιτητες,απο τους μελλοντικους επιστημονες,απο τα φωτισμενα και "ανοιχτα"μυαλα της κοινωνιας μας να λενε ΟΧΙ στον διαλογο και να ειναι στειροι απο προτασεις.Με τετοιες καταστασεις,ποσο αισιοδοξοι μπορουμε να ειμαστε για το μελλον του πανεπιστημιου;;;